Nje mengjesi te mjegullt me nji re ne sy

do ti bie udhes qe perbirohet zemres se malit;

mbi dushkun e zverdhun do te shkel.

Me nje nishan tek shpirti do ti kerkoi streh endrrave

nen pikat e shiut mos të kalaveshen.

Do ti kerkoj dreret qe pahiri u gjetën ne lendin

e iken si te trembur nga vetja o njerzimi,

Dendesis’ se pyllit pa gjurm, si drenushe te vrapoj

e te mesoj,si iket nga vetvetja e nga vrrulli i ndjejave,si iket.

Curril ndjenjash

O perndesha ime,me zgjo!

Më zgjo e më zano me melodin e kroit të kulluar,

let' bëhem nji me valen

e rudines se pashkelun tej-pertej ti bie,

Vrullin mos ma ndal,deri te oaza jote e fsheht.

aty dua te shpërthej e ti ngris ndjenjes shatërvan.

Do të ikja,s'di se ku;

sikur të dija nga syte ngjyr mjalt si të shkeputem,

e shpirtin thonjësh ta kapertheja s'di se si.

Ehuu! Nuk u ktheka me asaj stepës së thate.

Haj të ikim,s'di se kah;

leri vec shpirtat le të miklohen si dy pupla

në puhizen që u zgjua nga ofshama e engjujve

kur pane dy mekatar tek shenjterohen fajshem me pafajsine.

Humbja e nje nate

Te sontmen falma

se perhumbur jam ne humneren e nji ankthi

e vetem mos u ndje, se sa te dua ti e di.

Sonte edhe buzqeshjen per ty ma vodhen

ashtu sic ma kerryen nji nate foshnjen nga fundbarku,

nese asgje te te fal s'munda, do te mbeshtjelli me dashuri.