Të cuditshme ëndrrat !

Vizione të shkurta, ku gjejn streh

të gjitha mrekullit e mëdha.

Agoni që ringjallen

nëpër shkëndija shprese

në bebzat e tua të mëngjesta.

Cuditshem dhe trendafilat e fishkur,

papritmas drejtojn gonxhet kah lindja;

ngjajshëm me buzqeshjen e befasishme në buzë.

Enigmatike

edhe kjo ndjenjë cmendurake !

Më ndjell përgjumjen

si foshnjën e embla ninull !

Po shuhet nji yll nate.

Koha-kohës më i largët

e më i përqart, udhërrëfyesi im.

Dhe jo rrall

lidh' vargoj të këputur bisedash

të harrnoi edhe nji tregim t'leckosun;

nji si atë të djeshmin që më ngjan

në t'harrumin ag nën qerpik.

Shpesh e më shpesh

grindemi me hijen që s'më shqitet.

Edhe ajo po matet mem' përqesh.

I vdiq ora kohes,

sikur hapave qe ndiheshin te pragu

e rrapllimave që gëzueshëm shkundnin porten,

dikur.

..........................................................

..vështrohemi vështrimdehur

dhe shmangemi vetëtimshëm;

s'mishërohemi e as njihemi më.

Do ta theja grushta këtë pasqyr,

sikur ta dija se dot' spirroheshe

si pëlcitje xhamash.

***

Nën at' pirg ndjenjash,

flen nji nate e gjate skëterre,

e mbi te, një murriz damarve degëzon.

-Sa eger po gervishin gjembat!

Kujtimi, plagë e gjëmë,

dritheron freskun e muzgut nëpër trup,

kur nga honi shkulet fjala.

Thellë rrënjë leshue ka trishtimi !

U deshka kohë e udhe

të piqemi unë dhe harrimi.