E sontmja e fundit

Nën qiellin e hapur mbi Oslo

se di kush plasi sonte më klithshëm,

marazi a fishekzjarret ?!

Tek ngarend te mbledh thërmijat

akrepat e katredales se di për kënd u puqen

a për kë therrmoi dicka

në mbrendi të honit,

..eh,

e sontmja,

kujt borxh si pat!

Kah mbijn dashurit?

.

.

Do ti kërkoj burimet

që mbijn nga zemra e dheut,

veq sa të zbuloj enigmën;

si burojn dashurit

Eja

.

.

Me ves trëndafilash

do ti vesoj buzët

që mos të eten

së peshpërituri emrin tënd

.

Pastaj do të lahem në rreze dielli

e të rrezoj mbi rrugën tënde.

.

Ti eja....hec pas dritës

dhe mi hiq drithërimat

që më ndalin vrapin

tek shpejtoj kah ti.