Humbja e nje nate

Te sontmen falma

se perhumbur jam ne humneren e nji ankthi

e vetem mos u ndje, se sa te dua ti e di.

Sonte edhe buzqeshjen per ty ma vodhen

ashtu sic ma kerryen nji nate foshnjen nga fundbarku,

nese asgje te te fal s'munda, do te mbeshtjelli me dashuri.

Ne syt e tu dua te vdes

Mos shih mbrapa i dashur, më shih në sy

agoni e ëmbël, ëmbel let' na hurp sot

që t'na perpij nesër më tepër.

Në bebzat e tua le të humbas, në blun e qiellt;

aty ku do te vdesim nji dite, une dhe lumturia.

Dhe kur të ikesh

te bukur më merr me vete

bashk me shpirtin e harlisur

e me mbaj mend keshtu.

Jo, jo, koken mos e kthe prapa

se do jet venitur hiri që më dhe.

Luaj luaj...

Më luaj mbi pellemben e dores

e me perpelit si puplen mbi afshin tend.

Oh, me marrt puhiza!

..se une as te iku, as te bie.

Vetëm egzisto...mjafton

Do ta kepus kerthizen

që më lidh me cmendurin,

e të shqyej kemishëzen

qe me mbeshtjell,

të shperthej nga gjoksi

e si pulebardha, anës se detit

ti kerkoj streh vetmis.

Symbyllazi do luaj

skutave shkembore

me flladin qe dallget i harbon,

..pertej bregut dot' kerkoj neper guaca

margaritaret e fshehur ti lidh ne gjerdan

gjoksit tim, kur te vije nata.

...e ti flen.

Dritares tënde të mbyllur,pervidhet rrezehana;

e kur te bie mbi ty,mos ke frik, mos ik në të zgjon,

se vec me rrezedoren luan.

***

Her-her më terbohet djalli i fjetur

ta thej murin e heshtjes mes nesh

edhe kufijt e dëshirave te ngujuara ti thej,

e ti këpus vargojt e të qenit vetvetja.