Po te isha stine

do ti veshja kodrinat tulipane

andej kah kullon veshtrimi yt deshperim,

a po te isha zan' e ta ktheja mallin ne flutur,

e lule me lule të flatroja nga nji buzqeshje per ty,

andej kah lindin mengjeset boj alli;

veq grua e dashuruar jam e mbetem,

perpushem,para vegimit tend perendoi

se prituri te zgjojm diellin e fjetur .

Ti mbremjeve te ftohta dimrore

pergjumjeve te mia u therret:

''shih si po tretet rehati e bardhe mbi bjeshke

e si celin mengjese te pranverta''.

O,unë e shoh dhe e ndjej', e si drenusha

pritjen nëpër endrra dremis.

Ndjese...

Fllad i trisht mbi pejsazhin ne kalendar

dhe dite të kryqezauara me pend të kuqe,

ndoshta paten kuptim, veq arsye s'paten.

-O dite te marra, o njerz të mire

une marrezisht dashuroi,

vershoi e shemb si vala !

Po c'kuptim ka tani

se me dashuri lendoi ?!

Rrugicave te ketij qyteti

kur behem nji me terrin,

iku ftyrash qe kurr si njoha

e sysh qe kurr nuk gjeten thellsi

ku te mbeshtesin veshtrimin e tyre,

une, dritesyrin tend kerkoi.

Jam kjo ,

po ajo qe isha; rrugaqja jote

ne kerkim urash e tunelesh

qe me shpien kah drita jote.

!!!

Fllad i ftoht me mjegullis puhamen.

Ma ngriu vargun;

si rreke akujsh nën streh

u këput në heshtje.

-Si u bë keshtu?

Ne që edhe ishuj akujsh shkrim!