Natën,

krejt pafajshem,

levrin nji siluet e hajthme

varun në akrepa te ores.

Rand hec me kohën,

e zvarr,

si pritja

në qetsin e nji minuti.

Asnji piptim shpirti.

Rrebesh tiktaku vec,

cukit heshtjen e natës,

pa ty.

Asnji pipetim  shpirti.

Vec nata levrin siluten padurueshem;

at hijen teme që harron me hec 

me kohen e varun n'akrepa të ores.

Nata, krejt pafajshëm 

e shtrin terrin mbi qytet, 

asnji piptim shpirti

vec nji siluet levrin rand

e varun n'akrepa te ores 

zvarr hec me kohën, zvarr

si pritja, në qetsin e nji minuti.

Natën, 

krejt pafajshem,

levrin nji siluet 

e varun në akrepa te ores,

rand hec me kohën, 

zvarr, 

si pritja

në qetsin e nji minuti.

Asnji piptim shpirti.

rrebesh tiktaku 

 cukit heshtjen e natës

si malli 

pa ty.

rrebesh malli 

cukit plagën  

 rand

varun

Pritja..

në qetsin e nji minuti,

numron rrebeshet e gjata te dhimbjes 

heshtje e vdekt kjo nate e gjat, 

pa ty.

Asht dasht moti...

moti qenka dasht

mi shfletu gazetat e moqme,

e krejt rastsisht met' njoft.

..prap (sikur sod),

s'kishe desht me t'lexu n'sy,

e me mallku verb'sin teme

që besoi f'minisht.

Jemi lodh;

ti me mu,

e unë me gurin e Sizifit.

Edhe vet,

sec herë e më pak po i du

deshtimet e mia.

Vec se unë,

s'kam ku me ik prej tyne,

vec n'më zafshin rrokullimat !

Me nji gegnishte t'ambel

ti s'len pa ma l'kun dhimbën e vajit,

tue ma kujtu fatin e Artemides.

Më flet për Penelopen, e andej

grryen tunele të mshefta për amshimin.

Po m'shkund syve hi. I përbij fjalët idht,

dhe pa mujt me than atë që të dy e dim

mbeshtetem për fatin tem Artemide.